Özledim Sözleri

Özledim Sözleri

Özledim Sözleri Özlem insana verilebilen en güzel özelliklerden biridir. Canlı dünyasında özlemek kavramını iliklerini kadar hissedebilen tek canlı insandır.  Özleyen insanın özlediği kişi burnunda tütmeye başlar. İçinde garip bir boşluk olur bu özlemini de güzel sözler sarf ederek belli eder. Bu güzel sözler bir anlamda özledim sözleri olarak da günümüzde yerini almıştır. Özledim demek sevgiliye gel beni bu sıkıntıdan kurtar demektir, bir yemeği bir çiçeği özlemek hasretin en saf halidir. Anneyi, babayı, bebeğini, sevdiğini, herhangi bir şeyi özlemek insanın içinde farklı hislerin oluşmasına sebep olur. Özlemek ölmek gibidir, derler. Özleyen insan kavuşamazsa özlemine içinde bir yerlerde en güzel duygular ölür. Bu duyguların canlanmasının tek çaresi özlem duyulan şeye olan hasretin giderilmesidir.

Özledim, diyebilmekte önemlidir her insan özlediğini belli edemeyebilir. İçine atabilir fakat özlem unutulacak bir duygu değildir. Özledim diyebilmek için birçok şair kalemine sarılmıştır ve nadide şiirlerine, yazılarına özlemi katarak özledim diyebilmiştir. Özledim diyebilmek, özlemi tasvir etmek her şairin yaptığı işlerden birisidir. Her şair yaşadığı bu durumu o kadar güzel ifade etmiştir ki bu özledim sözleri artık onlara ait değil de. Bizim özlemimize ait gibidir.

Özledim Sözleri

Özledim Sözleri

Bir zahmet üstüne alınabilirsin. Özledim. Nazım Hikmet

Özlüyorum! Fazla değil işte, her saniye.

Özlemin üzerime ağır, yokluğun cehennem.

Özlemek güzeldir, sonunda kavuşmak varsa.

Seni özledim diyorsam, bil diye değil gel diye.

Özlemim öyle derin ki, hiçbir dilde yok çevirisi.

Seni çok özledim. Uykum gibi gelsen, hiç gitmesen.

Bir zahmet üstüne alınabilirsin. Özledim. Nazım Hikmet

Seni özledim, ne kadar da kısa öyle yaşanmışlıklara göre.

Sonunda hiç gelmedin ve ben seni özlemeyi sever oldum.

Ben sadece kaybettiklerimi özlerim, vazgeçtiklerimi değil!

Seni bir gün değil, ömür boyu beklemeye hazır bu kalbim.

Beklerken ruhun acıyorsa, kavuşunca ruhun yeniden doğar.

Ruhum sensiz koca bir boşlukta gibi; gel de bitsin bu eziyet.

Arkasından konuşmak gibi olmasın ama ben onu çok özledim.

Özledim evet. Ama hak ettiğin için değil, sevdiğim için özledim.

Özledim. Söyleyeceklerim bu kadar kısa ve derin. Cemal Süreya

Öperken kokusunu içine çektiysen, özlerken burnunun direği sızlar.

Madem sana yazamıyorum, bende buraya yazarım. Seni çok özledim.

Körün ışığı, sağırın uğultuyu, toprağın suyu özlemesi gibi özledim seni.

Keşke su anda senden bir mesaj gelse, sadece tek kelime yazsa. Özledim!

Ne gerek var kafiyeli cümleler kurmaya. Özledim işte, o kadar. İlhan Berk

Seni çok özledim. İster duymazdan gel ister görmezden gel. Ama gel artık.

O kadar özlersin ki, sadece susar ve beklersin. Gelmeyi kendisi akıl etsin istersin.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanım yüreğin.

Ben seni bir ömür koşulsuz beklerim, sen yeter ki, “bir ihtimal belki gelirim” de yeter.

Yüzünü öyle özledim ki seninleyken gözlerimi kırptığım için bile pişmanlık duyuyorum.

Sevmenin en güzel yanı özlemektir. Beklemenin en güzel yanı ise kavuşmaktır sevgiliye.

Sus be yüreğim! Ben de biliyorum özlediğimi. Sus da, bilmesin özlendiğini. Özdemir Asaf

Aramızda binlerce yollar, okyanuslar koydun. Beni burada yalnız bırakıp nereye kayboldun?

Özlemini anlatmaya ne zamanım yeter ne de mürekkebim. Aşkın beni divane eyledi, özlemin deli.

Bu dünyadaki en ermiş duygu birisini koşulsuz sevmek ve gelip gelmeyeceğini bilmeden beklemektir.

Öyle özledim ki sevgili, bir kucak açsan devleşir aşkım. Kocaman dağların içinden Ferhat olur çıkarım.

Yaşadığım her an seni özlemeye itiyor beni, ağır geliyor yokluğun beklediğimsin, özlediğimsin, özlemimsin.

Dün bir şarkı çıktı radyoda, yarısına ben eşlik ettim, yarısına gözlerim. Söylemek acıtıyor ama ben seni çok özledim.

Gelecekse beklenen beklemek güzeldir. Özleyecekse özlenen özlemek güzeldir. Sevecekse sevilen işte o her şeye bedeldir.

Gökyüzünden bulutlara kadar, parmak uçlarımdan saç diplerine kadar, maviden siyaha kadar özledim. Gökyüzümü özledim.

Sesine mevsimlerin eğildiği, gözlerine baharın ağladığı, ağlar gibi gülmeni, dokunuşlarımla gülecek gibi duran yüzünü özledim.

Ansızın bir duygu körüklenirse yüreğinde, aklına takılırsa uzaklar ve bir de kulakların çınlarsa amansız, bil ki bir yerlerde özlenmişsindir.

Yokluğun sırtıma saplandı bir bıçak gibi akıtır taşa, toprağa kanımı, dünya seninle aydınlık ve güzeldi şimdi bin güneş doğsa götüremez karanlığımı.

Yarınlar umudumdu benim, bugünlere düşmandım, yarınımdın sen benim bugünüm olamazdın. Yarınlar hiç gelmedi, ben hep bugünlerde kaldım.

Çarşıda kaybolan çocuğun elinde soğuyan anne sıcaklığı hızıyla ayrıldın benden, oysa ben çay bardağında bırakılan dudak payı kadar bile ayrı kalamam senden.

Bu akşam yine sensizlik düştü içime, bu akşam gözlerin doğdu yüreğime, çekilmez oldu hasretin bedenime, ağladım anılara sessizce bu akşam ölmek istedim yine habersizce.

Özlemin var şu gözyaşlarımın suskunluğunda, yüreğimde kahredici bir yanlızlık ellerimi açmış dua ediyorum Allaha. Sana olan tertemiz duygularımın sonsuzluğunda seni çok özlüyorum bitanesi.

Sıkıntı çekecek kadar gücüm, acı çekecek kadar sabrım kalmasa da seni sevecek kadar kalbim her zaman vardır. Hani dağlarda dört mevsim erimeyen kar olur ya; yokluğunda yüreğimden eksilmeyensin sevdiğim.

Seninle bir gün karşılaşacağız, sanki birbirimizi ilk defa görür gibi bakışacağız. Ellerimiz uzanacak aşkla sevgiyle ve sonsuza kadar hiç ayrılmayacağız. Nasıl oluyor bilmiyorum ama yemin ederşim bazen kokunu iliklerime kadar hissedebiliyorum.

E-bültene Abone Ol Merak etmeyin. Spam yapmayacağız.

İlgili Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Hızlı yorum için giriş yapın.

Giriş Yap

close

Bizden Haberdar Ol