Can Yücel Sözleri

Can Yücel Sözleri

Can Yücel Sözleri Hem yaşamıyla hem de karakteriyle insanların gönlünde taht kuran edebiyatçılarımızdan birisi olan Can Yücel, mükemmel dizeleri ve düşündüren sözleri ile herkesin sevdiği şairlerden birisidir. Onun yaşamında baktığımız zaman çok kolay kendimizden alıntılar buluruz. Bu nedenle Can Yücel bize çok şey katar.

Türkçeyi güzel kullanması samimi ve kaba bir dille yazdığı şiirleri nedeniyle Can Yücel, geride bıraktığı şiirleri ile tanınmış hem yaşamı hem de yaşarken yaptığı konuşmalarından kullandığı kelimelerle insanları kendine sevdirmiştir.

Bugün baktığımızda çoğu kitapta ondan parçalar görmekteyiz bu nedenle Can Yücel’i okumayan kişi sayışı çok azdır.

Aynı zaman da yaşamında bıraktığı izlenimlerle çoğu kişi onu merak etmektedir. Bu nedenle şiirlerinden yola çıkarak onun hakkında fikir edinebiliriz.

Şairlik kariyerine çok geç başlasa da bu ününün meyvelerini o da diğer bazı edebiyatçılar gibi öldükten sonra almıştır, fakat geride bıraktığı evlatlarından Hasan Ali Yücel onun değerini çok kolay yaşatmıştır, Köy Enstitülerinin kurucusu olan Hasan Ali Yücel babasının şiirlerini burada okutmuştur. Aşk hayatında istediğini bulamayan başarılı yazar geride ruhumuza hitap eden Can Yücel sözlerini bırakmıştır.

Can Yücel Sözleri

Can Yücel Sözleri

Manşet: Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de, kalp göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Vedalar acıtsa da bazen gitmek gerekir.

Bir şanstan söz ettirmeyecek kadar mükemmel olmalı aşk.

Senden ayrılınca fark ettim iki cebim olduğunu.

Senden ayrılınca anımsadım dünyanın bu kadar kalabalık olduğunu.

Birine verilecek sevgin yoksa ona ümit dolu gözlerle bakma!

Aşk da önemli olan aynı elleri tutmak değil bir ömür hiç bırakmamaktır.

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık çalınan birinin kalbiyse eğer.

Gururunu hiçe sayıp dön demezsen her gün arkasından bakmakla yetinirsin.

Ağlayanı güldürebilmek ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş.

Sevgili arayıp da bulduğun birisi değil. Hiç aklında yokken aşık olduğun kişidir.

Ölürsem neye gam yerim ki en çok? Bir daha küfredemeyeceğime…

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

Aslında bütün insanları sevebilirdim sevmeye senden başlamasaydım.

Yalnızım. Çünkü herhangi biriyle değil Beklediğime değecek kişiyle devam etmeliyim bu yola.

Çaresiz dertlere düştüm yok mu bunun çaresi? Var Yaşamayı ölecek kadar sevmek!

Gitmek istiyorsa bırakacaksın gitsin! Aklı seninle olmayanın bedeni yanında olsun ister misin?

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış. Kendi yolumu çizdiğimde anladım.

İnsanlarında yan etkileri olabiliyor. Kimileri başını döndürürken. Kimileri mideni bulandırıyor…

Aşk kelime değil bir cümledir. Kurmak içinse özneyle yüklem değil iki yürek gerekir.

Biri sana git dediğinde kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek git dediklerinde gittiğimde anladım.

Belki de insan sevmeyi bilmediğinden değil sevgisine layık biri olmadığından yalnızdır.

Bilinmedik bir hüzün var içimde bir gariplik. Anladım ki ya ben fazlayım bu şehirde ya da biri eksik.

Kimileri Seviyorum der çünkü ezberlemiştir. Kimileri diyemez çünkü gerçekten sevmiştir.

Hani bazı şehirler vardır ya saat 10′dan sonra kimsecikler olmaz… İşte senden sonrası ondan sonrası!

Bir hayli kırgınım. Beni anlamadığın kelimelerin aslında her şeyi anlatıyor oluşlarına kırgınım.

Anladım ki aşk her iki tarafı da mağdur eden yürekte izinsiz gösteri yapan mutluluk karşıtı bir eylem.

Kural bu En çok seven hep en önce terkedilir. Unutma vedalar acıtsa da bazen gitmek gerekir.

Gözler ve sözler ikisi de bir şeyleri gizler. Sözler ne kadar inkâr etse de gözler her şeyi bir bir söyler.

Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş. Çok acıttığında anladım.

Gitmek gerekir bazen. Fazla yormadan daha çok bıktırmadan… Eğer vaktiyse ardına bile dönüp bakmadan.

İçin yanarken üşümek yüreğin kan ağlarken gülmek özleyip de sevdiğini görememek. İşte aşk bu olsa gerek!

Hayattan aldığım en büyük ders Sevgisiyle karşında sapasağlam duramayan birine asla yaslanmayacaksın.

Eğer çok konuşmak faydalı olsaydı Allah iki ağız bir kulak verirdi. Onun için çok dinleyip az konuşmak gerek.

Ömür dediğin üç gündür dün geldi geçti yarın meçhuldür. O halde ömür dediğin bir gündür o da bugündür.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın bense hep arkandan ağladım.

Bağlanmayacaksın bir şeye öyle körü körüne. O olmazsa yaşayamam demeyeceksin Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü.

Benim öfkem gecelerin beyidir kalkar bir tek çocuk ağlasa! İşte bak bu anasız yasa Kanuninin değil bizimdir.

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi kısacık kestirmelerin ardından dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Sevgili dediğin koluna değil yüreğine yakışmalı. Ve öyle gelip geçici bir heves değil Sonsuza dek nefesin olmalı!

Öyle bir seveceksin ki yüreğinden kimse ayıramayacak. Ve öyle birini seveceksin ki seni gözleriyle bile aldatmayacak.

Kendi elinle kazdığın kuyuya aşk ufacık bir taş atmaktır. Gürültüsü büyüyünce sessizliğin marifet yosunlar gibi susmaktır.

Bağlanmayacaksın bir şeye öyle körü körüne. O olmazsa yaşayamam demeyeceksin Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü.

Sevdiğin kadar sevilirsin. Seni seviyorum demek değil ki marifet önemli olan o kelimenin tüm sorumluluklarını alabilmek.

Öyle herkesi sevmeyeceksin seviyorum demeyeceksin seni seviyorum diyebilmek için gerekirse bir ömür bekleyeceksin.

Çok sahiplenmeden seveceksin mesela. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi Hem de hep senin kalacakmış gibi.

Öyle parçalandım ki ömrümde. Sevgi ile öfke arasında. Sevgimi öfke vurdu öfkemi sevgi kaçırdı İçim parçalandı arada.

Bilir misin ne zordur severek yaşamak. Ona benimsin deyip sarılamamak. Ne zordur hep yakın hissedip aslında ondan uzak olmak.

Boş boş seviyorum demekle olmaz göstereceksin sevdiğini hissettireceksin. Yapamıyor musun? O zaman yoldan çekileceksin.

Galiba yoruldum. Her şey kadar herkes kadar sen kadar… Kendimi her kaybettiğimde seni de kaybediyor olmaktan yoruldum.

Şişede durduğu gibi durmaz ki kâfir tutar insana insanları sevdirir kimi de tutamağı tutar tutar insanı insanlardan bezdirir.

Değişmek zor ama bazen aynı adam olmak daha zor… Hayat öyle yüklenir ki ne kalmak istersin ne gitmek. O durumdayım işte.

Küçükken annem yerde ekmek görünce yükseğe koy kuşlar yer derdi. Sevdiklerimizi hep yüksekte tuttuk acaba kuşlar mı yedi?

Anne karnına sığarken dünyaya neden sığamadığını ve sonunda bir metrekarelik yere sığmak zorunda kalacağını fark etmeli insan.

Ülkenin farklı şehirleriydik. Ben sürgün yeri sen başkent… İlk isyan hep sende başlardı. Cezasını çekmek hep bana kalırdı.

Ne sahip olduğundur hayat ne de umdukların bunca zaman. Yüreğin kadardır hayat! Seviliyorsan renkli seviyorsan siyah beyaz…

Bir insana zorla sevdiremezsin kendini Bana güven diyemezsin. O bunu hissetmiyorsa tek bir söz söyleyebilirsin Sen bilirsin.

Acılara bakıp da küsme sevdalara gavura kızıp da oruç bozulmaz. Sök at kafandan acabaları kemik aynı yerden iki defa kırılmaz.

Artık başka biri alacak yerimi. Ve biliyorum zamanla unutacaksın beni ama son kez düşün sevebilir mi seni benim sevdiğim gibi?

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun? Seni seviyorum sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun? Nerden bileceksin! Sen hiç benimle olmadın ki ya aklın başka yerdeydi ya yüreğin.

Üç harf yan yana kaç şekilde gelir bilir misin? Aşk dersin. Sen dersin. Ben dersin. Sen ben biter biz dersin. Gün gelir git dersin. Peki, dur kelimesinden haberdar değil misin? Dur demeyi bilmez misin? Git demek kolay dur diyebilecek kadar yürekli misin?

Can Yücel e sorarlar Neden hep babanıza olan sevginizi anlatan şiirler yazıyorsunuz da annenize olan sevginizi anlatan şiirler yazmıyorsunuz? Can Yücel cevap verir anneme olan sevgimi anlatacak kadar şair değilim.

Biraz değiştim Her şey kadar herkes kadar sen kadar. Değiştim unutamadığım sözlerinin arasında sıkışıyorum Bir yanım kendimi kolluyor bir yanım seni Ben benimle savaşıyorum Seninle değil! Sonucu kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın ne kazanabileni ne de kaybedeniyim sorun değil!

E-bültene Abone Ol Merak etmeyin. Spam yapmayacağız.

İlgili Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Hızlı yorum için giriş yapın.

Giriş Yap

close

Bizden Haberdar Ol